Hohoho !

Uwaga, uwaga. NIE MA KOMENTARZY, NIE MA DALSZEJ CZĘŚCI!
To zależy tylko od WAS ! :)

Rozdział 1

Siedziałam w jednych ze znanych barów i piłam powoli drinka. Zresztą to był już trzeci. Miałam ochotę, straszną ochotę się upić. Miałam gdzieś to, że urwie mi się film albo wyląduję nie wiadomo gdzie. Wszystkie smutki z ostatnich dni uciekają pod wpływem alkoholu.
- A panienka sama siedzi? - do stolika dosiadł się starszy, grubawy mężczyzna. Widać było, że miał już sporo wypite.
- Nie, z chłopakiem. Poszedł do łazienki. - odpowiedziałam speszona. Mężczyzna nachylił się nade mną i szepnął. Poczułam woń alkoholu przez co zrobiło mi się niedobrze.
- Doprawdy? Bo obserwuję Cię od dłuższego czasu i nikogo nie widziałem. - przesunął się do mnie bliżej, na co się odsunęłam.- Chodź maleńka, możemy się zabawić.
- Chyba oszalałeś, człowieku. Spadam stąd. - chwyciłam torebkę i już chciałam iść, kiedy nagle złapał mnie mocno za rękę, przez co syknęłam.
- Nigdzie nie pójdziesz, skarbie. - przyciągnął mnie do siebie i zaczął wpychać swoje obrzydliwe łapska pod moją bluzkę.
- Zostaw mnie do cholery! Nie! - krzyknęłam rozglądając się czy ktoś mnie zauważa.
- Chyba powiedziała nie. Zostaw ją, lamusie. - koło nas stanął wysoki blondyn. Miał pełno tatuaży. Na rękach, szyi.
- Nie wtrącaj się chłopczyku.- odwrócił się z powrotem do mnie i zaczął całować po szyi. W moich oczach zebrały się łzy. Poczułam szarpnięcie i zamiast tego mężczyzny siedział i obejmował mnie blondyn.
- Nic ci nie jest? Zrobił ci coś? - zaprzeczyłam po czym spojrzałam na niego. Był bardzo przystojny. Piękne, niebieskie oczy wpatrywały się we mnie.
- Dziękuję. - szepnęłam. Odsunęłam się kawałek od niego i lekko uśmiechnęłam.
- Nie ma sprawy. Jona Weinhofen, miło mi. - także się uśmiechnął. - Zamówić ci coś?
- Jestem Elizabeth. Nie, dziękuję. Chyba już za wiele wrażeń jak na jeden wieczór. Pójdę już.
- Pozwól, że cię podwiozę. Po tym wszystkim, nie chcę żeby się znowu coś stało. - wstał, podtrzymując mnie za rękę, gdyż lekko się zachwiałam. Chwyciłam ją mocno, czując że za chwilę mogę naprawdę upaść. Chwycił mnie w talli i wyprowadził z baru. Pomógł mi wejść do samochodu, odpalił auto. Powiedziałam gdzie ma jechać. Czułam, że moje oczy powoli się zamykają. Tak strasznie chciało mi się spać. Usłyszałam tylko jak Jona mówi coś do mnie, ale ja już odpłynęłam.


Krótko, ale jest. Początki jak zwykle okropnie,no ale dam radę. Komentarze mile widziane :)

Prolog

 
  Cześć, jestem Elizabeth. Obecnie mam 29 lat i mieszkam w Los Angeles. Życie w LA wszystkim wydaje się marzeniem, lecz to tylko zwykłe miasto, w którym ludzie chodzą zabiegani i wszystko oczywiście jest drogie. Czemu tak uważam? Mieszkałam w Polsce, moim marzeniem była przeprowadzka do LA. Pojechałam, zawiodłam się. Miałam problemy ze znalezieniem mieszkania, ale w końcu moi rodzice podarowali mi sporo pieniędzy i kupiłam. Teraz minęły już 3 lata od przybycia tutaj i nadal nie czuję się dobrze. Wiele osób powtarza mi, że to nie przez miasto, lecz przez moją samotność. Nie mam męża, chłopaka ani nawet dziewczyny. Jest mi z tym dobrze.